Ankara, Cumhuriyet döneminde başkent olduktan sonra, dünya ülkeleri ilk zamanlarda pek istekli olmasalar da elçiliklerini Ankara’ya taşımış ya da yeni elçilikler açmışlardır. İlk elçilik açan ülke, 4 Ekim 1920’de diplomatik misyonunun Ankara’ya gelmesi ve büyükelçiliğini açmasıyla, Sovyetler Birliği olmuştur. Elçilik binalarından Belçika Büyükelçiliği; 1916 yangınından sonra Hisar Önü Mahallesi’nde şimdiki İpek Caddesi üzerinde yapılmış, Orta Avrupa mimarisi (Macar) özellikleri gösteren kuleli ve külahlı tipik dönem binalarındandır. 1900 yılların başında yapılan binayı satın alarak çok kısa süreliğine hizmet veren elçilik, 1938 yılında şimdi Bakanlıklar bölgesinin üstündeki yerine geçmiştir. Ankara’da çok farklı tarzlarda, her ülkenin kendi kültürel mimari özelliğini taşıyan binaları vardır. Türkiye’nin yeni yüzü belirlenmektedir. 1930’lu yıllarda Ernst Egli, Bruno Taut, Martin Wagner, Franz Hilinger, Hans Poelzig, Martin Elsasser, Clemens Holzmeister, Robert Öerley, Theodor Post gibi yabancı mimarların yanı sıra Bedri Uçar, Seyfi Arkan, Şekip Akalın ve Şevki Balmumcu gibi birçok genç Türk mimarı da inşaat sektöründe etkinlik gösterirler. 1940’tan 1950’ye kadar 10 yıl kadar süren İkinci Ulusal Mimarlık Üslubu, özellikle kaynağını geleneksel Türk sivil mimarisinden alan bir anlayışı yansıtacaktır. Bu dönem Paul Bonatz, Sedat Hakkı Eldem, Emin Onat, Orhan Arda, Doğan Erginbaş gibi mimarlarla temsil edilecektir.

Kaynakça: Sanat Tarihi Cumhuriyet Dönemi Türk Mimarisi Prof. Dr. Kıymet Gir